hoe het ooit

een parel wordt het oog
gelijk. hout raakt hout waar
vingers waren en gevoel.

de wacht strekt. elk ogenblik
reikt verder dan Andromeda.
stilte heerst, die het stille wil.

het komt. een druppel eerst,
een tweede en het water
barst doorheen de steen.

ook de zon stroomt leeg, licht
wordt schietgebed, een schijn
waarin gewettigd ligt de stem.

het wiegen in de wind was
werveling, begin. een straal
uit as omhoog is het, deze

schicht, verstrengeling.

dv 2019 – AR van ‘hoe het ooit’
inputtekst (1994)

uit de vroege geschriften (1992-93)

de teksten uit dit boekje zijn mee opgenomen in Rigorisme:

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.