PdG- Epig. VIII


Jà n’est besoing que plus je me soucie,
Si le jour fault, ou que vienne la nuict,
Nuict hyvernale, & sans Lune obscurcie :
Car tout celà certes riens ne me nuit,
Puis que mon Jour par clarté adoulcie
M’esclaire toute, & tant, qu’a la mynuict
En mon esprit me faict appercevoir
Ce, que mes yeulx ne sceurent oncques veoir.

Geen zorgen hoef ik mij nog te maken
of het dag is, of de nacht komt eraan,
(winterlijk donker is’t nacht zonder maan):
geen schade daarvan kan mij nog raken,
want zeker mijn Dag verzacht mij ’t bestaan,
verklaart mij alles tot diep in de nacht
en heeft in mijn geest die kijk gebracht,
die d’ogen mij niet klaar konden maken.
(vert. dv)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.