Harusmuze #358


22B88

358 – als de profeet wil wetten maken, wordt zij vijand van de eigen staat

hexagram 35 – 晉 – jìn – “Floreren”

input

https://dirkvekemans.com/2018/09/15/harusmuze-90/

commentaar

(hm, de Harusmuze spreekt duidelijk oud-matriarchaals nog, het is een hint misschien voor zij die het huidig taalgebruik van seksismen willen bevrijden).
de profeet, zij dus, is diegene die van buiten het gekende het gekende verrijkt met het toekomende, haar ‘phèmein’ (praten, spreken) toont de toegesproken wat er te gebeuren staat.
zij spreekt ‘wat er te gebeuren staat’ uit in beide betekenissen met die dubbele boodschap: ‘dit is zoals het zàl zijn’ en ‘dit is zoals het moet zijn’ (dus als ge ewa slim zijt, kunt ge u er beter maar naar gedragen ook).

de NKdeE spreekt daarom over de profetie als over code: de profetie is programmacode die het gebeuren binnen het Expressieveld bepaalt en zal blijven bepalen. uit geprofeteerde code kunnen we derhalve ook voorspellende uitspraken gaan afleiden over het expressieveld waarin zij werden uitgedrukt.

maar, en hier gaat het Harusmuze-vingertje met charlotteske stelligheid de hoogte in, weet: wanneer de profeterende méér wil worden dan ‘doorgeefluik van het verlangen’, spreekbuis van het hogere, en alzo de eigen wil in de uitspraak poogt te leggen, ondergraaft zij heur eigen status, daar zij dan immers niet meer van buiten het gekende spreekt, maar het al te bekende deel laat uitmaken van het gezegde.

deze Harusmuzeuitspraak (ons muzetteke is zelf een orakel, dus het profetendom is haar niet geheel vreemd) waarschuwt ons voor niet voor valse profeten, het waarschuwt de tot profetie geneigden zich niet aan het profeteren te wagen indien zij niet geheel verlangensloos de profetieën door zich heen kunnen laten stromen.

het is immers met de profetie gesteld zoals met de meeste plezante dingen: als ge ’t probeert te pakken, is’t foetsie, en uit met de pret…

scève

Toutes les foys, que sa lueur sur Terre
Jecte sur moy un, ou deux de ses raiz,
En ma pensée esmeult l’obscure guerre
Parqui me sont sens, & raison soubstraictz.
Et par son tainct Angeliquement fraiz
Rompt ceste noise a nulle aultre pareille.
Et quand sa voix penetre en mon oreille,
Je suis en feu, & fumée noircy,
Là ou sa main par plus grande merveille
Me rend en marbre & froid, & endurcy.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.