lied

uit de Poëtische Schetsen van William Blake

Mijn fijne zijden trekken
Mijn lach- en smachtenluchten
Heeft liefde doen verwelken;
En mag’re Wanhoop’s zuchten
Brengt mij ijf voor op mijn graf
Zo komen echte minnaars ervan af.

Zijn gelaat is hemels schoon
Nu elke knop zich openvouwt;
O waarom heeft hij dat loon
Wiens hart is winters koud?
Zijn borst is fel aanbeden zerk
Voor liefdespelgrims echt een kerk.

Breng mij een bijl en een spade
Breng mij de lijkgewaden;
Als ik gegraven heb voor mij
Laat wind en storm begaan:
Koud lig ik als klei daarbij
Echte liefde zal vergaan!

(vert. dv)

SONG.

My silks and fine array, 
My smiles and languish’d air 
By love are driven away; 
And mournful lean Despair 
Brings me yew to deck my grave: 
Such end true lovers have. 

His face is fair as heaven 
When springing buds unfold; 
O why to him was’t given, 
Whose heart is wintry cold? 
His breast is love’s all-worshipp’d tomb, 
Where all love’s pilgrims come. 

Bring me an axe and spade, 
Bring me a winding sheet; 
When I my grave have made 
Let winds and tempests beat: 
Then down I’ll lie, as cold as clay. 
True love doth pass away!

Poetical_sketches_by_William_Blake/My_silks_and_fine_array

dv 2019 – ” tjonnitekenbal ontploft” – A4

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.