nalatig

Niet eens beweegt haar hand.

Het linkerkinderwagenwieltje
waar een slag aan zat, had zich voor twee maanden
in het voetpad klem gereden : haar vloek klonk
simultaan met mijn geslaakte zucht.

Scherp licht stak uit haar blouse
en brak in de wolken boven mij
een regen aan van weken.

Dag na dag en uur na uur
zag ik in haar blik seconden afgemeten staan
die het moment millennia verdaagden
waarop ik haar het woord kon vragen.

Ik sprak niet aan. Ik zag
mij zien en liet haar gaan.

Niet eens haar hand bewoog.

inputtekst (uit ‘101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze’)

dv 2019 – AR van ‘compulsief’ – A4

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.