Harusmuze #369

22B90

369 – het onzichtbare is onzichtbaar omdat je het ziet

hexagram 23 (bō) – “Ontmantelen”

input

https://dirkvekemans.com/2018/09/04/harusmuze/

commentaar

in het echt, natuur én cultuur, het echte onder de fictie van die werkelijkheid kent dat onderscheid niet, gebeurt er nergens een ‘lijn’; lijnen zijn de resultante van ons essentialistische kijken, de humane perceptie is cognitief bepaald door onze grijpnijd. elke waarneming is een ingreep. de lijn is een constructie op aanraakpunten, tastbaarheden die de ruimtelijkheid vatbaar maken vanuit het duale perspectief dat onze ogen ons bieden. berekende potentialiteitsconstructies. datastromen met onaflatende feedback in de pulsatie van ons ‘bewustzijn’, een zijn dat alleen functioneert als het er niet ‘is’, in onze werkbare ‘stilte’.

een lijn verbindt de raakpunten die aangemaakt zijn door ons verlangen, een voortdurende productie van verlangen dat verlangt en in alsmaar snellere verwikkelingen een zijnszoemen bereikt, waardoor wij triomfantelijk het Zijn der Dingen kunnen oprichten: de pakbaarheid, de Potentie die wij alom uitstralen.

tederheid is letterlijk een afzien van al dat visuele geweld, een belijdenis van het Beeld. schroom in het oog van de schoonheid. in tegenstelling tot de mannelijke gaze die een onbeschaamde toe-eigening is, is de tedere blik een schroomvallig zich aanbieden, zich geven aan het geziene, een overgave aan het zicht. zien met de hand voor de ogen, manifestatie. o la la la.

wat zich niet aanbiedt als vatbaar voor onze verlangensproductie, dat waar ons indringende kijken geen vat op heeft, is voor de mens onzichtbaar. enkel in diepe meditatie zal het verschijnen, als het zich veilig weet in haar onzichtbaarheid.

in het moment verklaart het Onzichtbare zich: het is onzichtbaar omdat we het zien zoals het zich enkel aan ons kan tonen: als onvatbaar, afwezig, onbestaand en samenvallend met de onmogelijke eeuwigheid van het Moment.

het wordt wij.

totaal nu.

scève

Plongé au Stix de la melancolie
Semblois l’autheur de ce marrissement,
Que la tristesse autour de mon col lye
Par l’estonné de l’esbayssement,
Colere ayant pour son nourrissement,
Colere adulte, ennemye au joyeux.
Dont l’amer chault, salé, & larmoyeux,
Créé au dueil par la perseverance
Sort hors du coeur, & descent par les yeulx
Au bas des piedz de ma foible esperance.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.