Harusmuze #380


22B32

380 – elk voorschrift is een schuldbekentenis

hexagram 13 同人  (tóng rén),”Gemeenschap”

input

https://dirkvekemans.com/2018/08/24/harusmuze-68/

commentaar

regels, voorschriften, gedragsbepalingen die worden gedecreteerd, uitgeroepen, verordend, gepubliceerd en onder de neus gewreven kan je best lezen als een bekentenis van eigen falen van de voorschrijver, de verordenaar, de heersende orde of de media: wat ze zeggen is dat het niet werkt tenzij jullie dit en dat zo en zo doen.

afhankelijk van wie of wat al dat gejammer komt, moet je maar zien of
A. het op jouw toestand toepasselijk is
B. of het correct is wat er voorgeschreven wordt
C. of er zich nare dingen gaan voordoen als je de edicten in de prullemand kiepert
D. of je wel tijd genoeg hebt nu om het voorgeschrevene aan een kritisch onderzoek te onderwerpen
E. of het nodig is om zo bij D. blijkt dat je maar beter kan voortdoen, om er later tijd in te stoppen zodat je in nieuwe gevallen weet wat de beste optie is voor het geblaat in kwestie.

zonder enig diepgaand onderzoek zijn er blijkbaar toch al dadelijk enkele wetmatigheden naspeurbaar in de praktijk van de verordening:

  • hoe luider het verdict verkondigd wordt, hoe erger de schuld, hoe kleiner de tolerantie van onverschilligheid
  • edict verkondigers zijn doorgaans onvatbaar voor schuldbemiddeling: zij zien niet in dat zij eerder slachtoffer zijn van het eigen gelijk dan krachtdadige uitvoerder van een natuurwet
  • elke schuldige heeft nood aan medeplichtigen, vandaar de verwoede pogingen tot gedragsbepaling
  • de schuld is het gelijk van de declamator, het is zijn evidentie, zijn klaarblijkelijkheid, de (al dan niet vermeende) hardheid van zijn fallus ‘”ziet ge dat nu niet [pets pets]!”
  • het kabaal verzuipt na verloop van tijd in eigen balen, maar verpest daardoor wel zeer grondig het veldbereik waarin het plaatsvindt (zie verder onder ‘slagvelden’
  • verordenaars worden knap lastig en zelfs bepaald agressief als je hen uw gezonde reactie geeft, zelfs al doe je dat enigszins verdekt, zoals bv. een op rustige en verstaanbare manier uitspreken van de Nederlandstalige Vonnegutparafrase “ha, ik begrijp het, wel, geachte heer, waarom ga je nou niet even de maan lopen neuken hè, ik kan best zonder”. let daar dus mee op.

voorschriften nemen vaak de allure aan van een wetmatigheid, en de overeenkomst is dat de schuld inderdaad ook achteraf wordt vastgesteld, zoals een wetmatigheid in een gebeuren. merkwaardig is dan wel dat de voorschrijver er zich over verbaasd dat zijn publiek zich afvraagt of de door hem verkondigde wetmatigheid wel van toepassing is, wat toch het eerste is dat elk zinnig mens doet met een wetmatigheid.

als ge een naam hoort, dan vraagt ge u toch eerst af of de naam wel de juiste is? of het uw naam is? of wilt gij dan graag constant gejost, gesjareld of gevekemanst worden?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.