sluw


Het lichaam niet
is de gevangenis,
het zijn de woorden
eerst die er toe doen:

ze slikken in het
strelen strelen in
en dan hun tong en
in de mond de mond.

Ze sluiten aan een punt
hun dromen af en staan
dan klaar met daden
waar geen mens om vroeg.

Woorden rukken op
zodra de stilte stopt
met schuren aan de
stekels van de macht

en zij zwijgen pas
als ik wat witte ruis
in hun besproken
lichaam achterlaat.

Jouw beurt!

inputtekst (uit ‘101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze’)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.