Harusmuze #385


22B94

385 – de angst voor het vreemde verbergt het geheim van de leegte

hexagram 38 (kuí), “Tegenstelling”

input

https://dirkvekemans.com/2018/08/19/harusmuze-63-2/

commentaar

als men de angst voor het vreemde aanhaalt in de strijd tegen het racisme bv. is het o.i. raadzaam om die angst nauwlettend te proberen duiden.
zo’n duiding van een emotioneel gebeuren is uiteraard zeer moeilijk omdat je in het bestuderen van de emotionaliteit onmiddellijk geconfronteerd wordt met de fictie van elk essentialisme: dé angst bestaat niet, de angst is een spectrum, zegt men dan, van emoties.
meestal begint men dan alsnog aan een categorisatie, en wel op basis van het ‘object’ van de emotie, en daarmee verzelfstandigt men dan stilzwijgend de emotie zelf tot een subject, tot een agens dat zichzelf naar iets toewerkt.
maar de emotie is nooit louter subject, dat is zij enkel in de externe beschouwing, en het object van de emotie is evenmin eenduidig : elk object van elke emotie spat ogenblikkelijk uiteen en maakt diffuse bewegingen, ‘besmet’ de omgeving.
zo maakt het geluk elke plaats tot een geluksplaats, de liefde bekleedt het meest banale contingente object met liefde, de angst zorgt voor een uitdeinende ‘klimaat’ van de angst. de oorzaak hiervan zoek ik in het recursieve verloop van emoties: elke emotie gebeurt als een productie van die emotie vermeerderd met de perceptie ervan, een uitslaande brand…

in de Bewegingsleer van de NKdeE proberen we de beweging zelf te duiden en niet de markante punten waardoor de beweging passeert. uiteraard maken we ons daardoor ook schuldig aan een essentialisme omdat we de beweging dan tot stabiel object reduceren, maar we doen dat bewust en de impact van de reductie is minimaal in vergelijking met het streven naar uitspraken als ‘racisme komt voort uit angst voor het vreemde’ met ‘oplossingen’ of mediëring van die diagnose door ‘maak het vreemde vertrouwd en vermijd zo racisme’. het is niet voor niets dat men steevast terugkomt van dat soort ‘oplossingen’ met een mededeling dan in de trant van ‘ach het is complexer dan dat’.

uiteraard is het steevast complexer dan dat omdat wat er ‘is’ louter de expressie is van het gebeuren zoals wij die ‘lezen’, en elke expressie is altijd singulier en eindeloos complex.
het is daarom dat de wetenschap steevast een Vaihingeriaans ‘as if’ hanteert als het haar studieobjecten benadert: men doet aannames waarvan men weet dat ze niet kloppen, dat ze te grof zijn, en op termijn nefast zelfs, maar men doet het toch omdat het nou eenmaal wérkt.

op een soortgelijke wijze, met dezelfde terughoudendheid benadert de Gignomenologie de bewegingen die het onderscheidt in het Gebeuren.

op die manier proberen we dan een abstractie te maken van het traject van een beweging. een traject is noch object, noch subject, noch Whitehead’s ‘superjet’, het is een analogie in het Deiktisch Oponthoud van het gebeuren.

we dienen het woord ‘analogie’ hier te hergronden als een gelijkaardige beweging doorheen woorden of semantische velden. in de orakelspreuk ‘de angst voor het vreemde verbergt het geheim van de leegte ‘ voert de harusmuze een analoge beweging door de semantische velden ‘angst’, ‘vreemde’, ‘verbergen’, ‘geheim’ en ‘leegte’ die in het Deiktische Oponthoud (bref: het talige denken) gelijkaardig is aan wat er in het ‘echte’ gebeuren plaats lijkt te vinden. aan de hand van de geabstraheerde beweging in het D.O. kunnen we de beweging in het echt waarnemen, een beetje zoals je als kind pas cirkels leert zien van het moment dat iemand je uitlegt wat een cirkel is, daarvoor ‘bestonden’ die immers niet.

om de spreuk van de Harusmuze te ‘begrijpen’ moeten we ze niet ‘doorgronden’ of ‘expliceren’ maar we moeten de beweging gewoon mee MAKEN in onze hoofden, in onze eigen gedachten.
de orakelspreuk is letterlijk bewegingscode voor de gedachte.

probeer het maar ‘s: denk heel geconcentreerd en met voldoende pauze om rond te lopen in elk semantisch veld, de gedachte ” de angst voor het vreemde verbergt het geheim van de leegte”.

als ge dat op het juiste tempo doet, gaat ge zeggen: “aja, natuurlijk, zo is dat, dat weet toch iedereen “

inderdaad. en iedereen vergeet ook weer ogenblikkelijk alles als het hen goed uitkomt.

scève

Dessus ce Mont, qui la Gaule descouvre,
Ou l’on entent les deux Soeurs resonner,
Lors que la nuict a l’esprit sa guerre ouvre,
Je luy voulois paix, & repos donner,
Avec le lict cuydant abandonner
Mes tristes pleurs, mes confuses complainctes.
Quand le Soleil dessus ses roues painctes
Celle a mes yeulx soubdain representa,
Qui par douleurs, ny par cruaultez maintes
De ce coeur sien oncques ne s’absenta.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.