LAIS XXXIII

Er is geen tijd: er is slechts bruisen hier,
een schicht verdurende verbondenheid,
opgelost in licht. Handen in ’t plezier
gezet kneden de klompen zaligheid
tot lijfsgebaren van de innigheid.
Haar straal is innerlijke schittering
die het duister lost, vertedering
van harde weigering die welig dekt
de aarde met haar overwoekering:
de hemel wordt er klaar in uitgestrekt.

inputtekst (2011)

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.