LAIS XXXVI

’t Hart is niet hier, het bloed verwenst de baan
die het nemen moet, naar nergens heen.
’t Verstand breekt uit, wil naar het nergens gaan
om mee te tellen daar als gladde steen.
Niets vult niets aan, niets zegt niets toe, geen één
voert beter uit dan wie zichzelf verplicht.
De mens is wens die alles in zijn licht
wil zien, maar nooit gelooft het stille lied,
dat in het oog de stormen zingt. Dus het zwicht,
het spreekt, men gunt het lijf zijn zingen niet.

inputtekst (2011)

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.