LAIS XXXIX

Altijd het kind beleeft de eeuwigheid:
de plaats is zonder bodem rijk aan tijd,
de tijd staat bol van onbereikbaarheid,
er is een al dat naar het ene leidt
en elke klank is vanzelfsprekendheid.
Ga weer, vervloekte, naar jouw herfstig bos,
laat daar de woorden haat en liefde los.
  De late zon verkondigt vorst vannacht,
zijn rood geeft hoge bomen al een blos:
de dood is raar en vreemd beweegt de pracht.

inputtekst (2011)

dv 2019 – AR van LAIS XXXIX

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.