LAIS XLVII

Een blad hangt nooit zo droevig aan zijn tak.
De mens geraakt niet van zijn hebzucht los
en maakt van dat gebrek dan maar zijn vak.
De econoom verdeelt zo stad en bos
en eist alom gebrekkigheid: het mos
moet van het staal geschraapt, en elk begin
voorzien van einde, werking, doel en zin.
Dat is vandaag gelukkig hen ontzegd:
’t zijn maar lijven met louter lust erin,
alleen voor ’t minnen hier te bed gelegd.

inputtekst (2011)

dv 2019 – A.L. van LAIS XLVII

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.