Harusmuze #410

410 – elke verwording gaat weg van het echte

hexagram 20 (guān) – “Observeren”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/07/25/harusmuze-38/

commentaar

het worden wordt wel eens als tegengesteld aan het zijn gepresenteerd (sic), maar een filosofie van het worden is natuurlijk ook gewoon een zoveelste filosofie van het Zijn: elk worden blijkt in dat soort filosofie uiteindelijk een worden van het ene zijn naar het andere in te houden, zoals men ook het gebeuren pleegt te reduceren tot een reeks gebeurtenissen, die dan weer lekker gewoon ‘zijn wat ze zijn’. heel de Event-blabla van Badiou bv. is een haast schaamteloze herinvoering van infantiele ontologische dogmatiek die dan als ‘oplossing’ voor de postmoderne impasse wordt voorgesteld, het is niet meer dan een laffe vlucht vooruit naar de nieuwe ‘objectiviteit’ die enkel in een corrupt en commercieel verrot academisch milieu de weerklank kon vinden die ze kreeg.

het worden zoals het gebruikt wordt in dynamische ontologische modellen, die bv alluderen of effectief voortbouwen op de natuurfilosofie van Lucretius, is een louter ideologisch vectorenstelsel, een projectie in de onverschilligheid van de Geldruimte : elk worden zou dan een ‘verbetering’ van het huidige Zijn inhouden: vooruitgang!

van het ‘bestaande’ wordt een model gemaakt en dat model wordt gedynamiseerd door er een evolutie naar een volgend model in te willen detecteren. uiteraard ‘ziet’ men dan wat men wil zien, om welke ideologische reden dan ook en zal men ongetwijfeld ook bevestigingen kunnen detecteren van de hypothetische ‘evolutie’ naar een hogere ‘prefectie’.

omdat men op die manier modellen van modellen gaat produceren stijgt uiteraard ook de techniciteit van het voorgeschotelde discours, waarbij je vooral ook in het Angelsaxische milieu een onontwarbaar kluwen krijgt van pure tech-talk uit de IT met gemuteerde en gezellig doorrottende ‘strains’ (strengen) van de oude analytische traditie in de filosofie daar (denk maar aan de ‘semantic ontology’ zoals de term in IT-middens de benaming van een xml-tool geworden is voor databeheer en datamining. of aan de corruptie van het taalbegrip door de ‘languages’ van de machinetaal.

door het wegvallen van de oude cultureel-literaire auctoritas (die kan je meer en meer gewoon kopen, naarmate je ze ‘nodig’ hebt) kom je in die brij weg met eender welk betoog, gegeven dat je maar genoeg ‘juice’ hebt, kapitaal afkomstig van commerciële/ideologische belangen die van je betoog kunnen gebruik maken.

een aantal degelijk opgeleide en welmenende, kritische en getalenteerde filosofen zijn zo de academische poel al ontvlucht naar onafhankelijk ‘instituten’, maar ja die zijn dan natuurlijk evenzeer afhankelijk van een of andere vorm van ‘funding’ .
deze evolutie zet zich blijkbaar door vanuit de rotte schil van de humane wetenschappen, die toch al grotendeels publiekelijk op de tocht worden gezet omdat ze niet ‘renderen’, naar de harde STEM-kern van de wetenschap, zodat je op den duur nergens nog over ‘betrouwbare’ informatie, laat staan gefundeerde kennis kan gaan beschikken.

dat plaatje wordt dan helemaal mooi met de aanstormende golf van toepassingen van de blockchaintechnologie die de lacune van de betrouwbaarheid natuurlijk perfect weet te dempen. ‘privacy’ wordt een eufemisme voor een bloedcontract met de maffia, geautomatiseerde ‘omerta’.

met dat soort oncontroleerbaar gekoppelde noodwendigheden zit je dan weer knal midden in een skynet-terminator doemscenario waar de inhumane technologie ongestoord en vooral ook onverstoorbaar en onnavolgbaar haar eigen noden nastreeft en wij mensjes mogen ophoepelen.

tot zover een voorbeeld van een denken louter gebaseerd op het zo geroemde ‘worden’; het Accelerationisme, de Objectgeoriënteerde filosofie (OOP) en de al even ‘nieuwe’ Speculatieve filosofie heeft talloze varianten van dit brandend actuele ‘worden’.

maar elk ‘worden’ is natuurlijk een verwording, een verdere deteriorisatie van onze ‘toe-stand’, en elke verdere verwording drijft onze afgesneden individuele bewustzijnszweren verder weg van een beleving van het Echte.

scève

D’elle puis dire, & ce sans rien mentir,
Qu’ell’ à en soy je ne scay quoy de beau,
Qui remplit l’oeil, & qui se fait sentir
Au fond du coeur par un desir noveau,
Troublant a tous le sens, & le cerveau,
Voire & qui l’ordre a la raison efface.
Et tant plus plaict, que si attrayant face
Pour esmouvoir ce grand Censeur Romain,
Nuyre ne peult a chose qu’elle face,
Seure vivant de tout oultrage humain.

Censeur Romain: Cato, bekend voor zijn strikte ethiek

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.