LAIS LIV

Het zit gevangen als een vallend blad.
Er is geen weg terug, de tijd loopt af.
Eenvoudig pad, er is alleen maar dat.
Weigering wordt schuld, verwerping de straf.
Er was verhevenheid, het glijdt er af.
Het telt de dagen en de zon staat laag,
het voelt de koude komen vlaag na vlaag,
het hoort de wolven huilen zonder zin.
Elke vrede is een uiterst dunne laag.
Angst is diepte, leegte met niets er in.

invoer (2011)

dv 2019 – Asemische Lezing van LAIS LIV

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.