LAIS LIV

Het is gevangen als een vallend blad.
Er is geen weg terug, de tijd loopt af.
Het pad is eenvoud, er is enkel dat.
De schoonheid werd schuld, en dit is de straf.
Er was verhevenheid, het glijdt er af.
Het telt de dagen en de zon staat laag,
het voelt de koude komen vlaag na vlaag,
het hoort gehuil al, roepen zonder zin.
Onze vrede was een uiterst dunne laag:
de angst is hier, met ziet het zelf daar in.

invoer (2011)

dv 2019 – Asemische Lezing van LAIS LIV

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.