Harusmuze #414

414 – de Vrije Lyriek kiest zelf haar auteurs

hexagram 50 (dǐng) –  “Ketel”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/07/21/harusmuze-34-reconstructie/

commentaar

het soort auteur (m/v/o) waar ik mij in herken, waarin ik de meester (m/v/o) zie die ik wil worden en die ik in haar meesterschap wil overtreffen, dat soort auteur noem ik een Vrije Lyricus (m/v/o) . ik plak daar geen namen op omdat veel auteurs zich niet hun gehele leven bewust zijn van hun status, ja zelfs die status van ‘Vrije Lyricus’ bewust of onbewust willen ontvluchten, zich in alle denkbare en ondenkbare bochten wringen om aan de Vrije Lyriek te ontsnappen.

want de Vrije Lyriek mag zich vrij noemen, de Vrije Lyricus zelf heeft hoegenaamd geen keuze. de Vrije Lyricus (m/v/o) kan enkel schrijven wat zij te schrijven heeft, er is geen ontkomen aan.

we moeten daar niet nodeloos dramatisch over doen (de geschiedenis wijst uit dat er al drama genoeg is in de levens der Vrije Lyrici), maar het valt ook niet te ontkennen: wij schrijven alsof ons leven ervan af hangt. waarom? omdat wij dat goedschiks en kwaadschiks hebben moeten ondervinden, dat het daadwerkelijk zo is. eens je dat weet, kan je beginnen van de vloek een zegen te maken, dat is tenslotte wat iedereen met haar realiteit moet doen: accepteren hoe het nou eenmaal zit, je taak helder stellen, je eraan toewijden en oefenen tot het lukt. wie weet misschien heeft er niemand wel echt een keuze.

alleen bij de Vrije Lyricus is het gebrek aan keuze wel ewa moeilijk verteerbaar omdat het belangeloze dichterschap nou eenmaal geen al te sexy beroepskeuze is. ik heb het daar 30 jaar lang bijzonder moeilijk mee gehad, zelf, om mij daarin te schikken.

evenwel: wanneer wij het vertikken (en, geloof mij: elke Vrije Lyricus probeert dat, om, al was het maar even, aan zijn schrijfplicht, zijn schrijfneurose te ontsnappen) gaat het ogenblikkelijk en uiterst trefzeker fout met ons: ongelukken, waanzin, verslaving, geen enkele uithaal van het raastig gezusterte der Schikgodinnen blijft ons bespaard wanneer wij van Pad durven wijken.

ja, idd: dàt Pad.

vragen waarom een Vrije Lyricus schrijft wat hij schrijft, en of het niet wat vrolijker kan ofzo, en waarom doet ge niet zus of zo, al die vreselijk lompe, onnadenkende waarom-vragen, wel die getuigen dan ook van een volslagen onbegrip voor de situatie van deze auteur die enkel schrijven kan wat hij te schrijven heeft, daarbij zijn uiterste best doet ook, want als hij faalt moet de volgende het weer rechtzetten, en dat jongetje heeft het al zwaar genoeg, weer.

ja, solidair zijn we wel. uitermate en tot ver over de grens van leven en dood. dat leer je ook, dat zulks noodzakelijk is. in zekere zin schrijven we louter voor elkaar, maar lees maar hoor: besmettelijk is het niet.

scève

Plaisant repos du sejour solitaire
De cures vuyde, & de soucy delivre,
Ou l’air paisible est feal secretaire
Des haultz pensers, que sa doulceur me livre
Pour mieulx jouir de ce bienheureux vivre,
Dont les Dieux seulz ont la fruition.
Ce lieu sans paour, & sans sedition
S’escarte a soy, & son bien inventif.
Aussi j’y vis loing de l’Ambition,
Et du sot Peuple au vil gaing intentif.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.