Harusmuze #421

22B71

421 – elke mens heeft recht op een echte wens

hexagram 22 (bì) – “Verfraaien”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/07/14/harusmuze-27-reconstructie

commentaar

om mij te kunnen zeggen wat ze te zeggen had heeft de Harusmuze mij vandaag enkele inzichten uit haar Deiktisch Oponthoud meegegeven. Het zou ons te ver voeren hier proberen uit te leggen wat een Deiktisch Oponthoud is, ik verwijs graag naar de pagina’s op de Anke Veld Wiki in de categorie Gignomenologie, dan voelen die zich ook nog ’s belangrijk.

https://ankeveld.miraheze.org/wiki/Categorie:Gignomenologie
zij zelf windt daar minder doekjes om. ‘kijk, gij flippendrol’ zo begint ze dan, ‘het zit zo…’ en dan word ik verondersteld braafjes te gaan zitten alles noteren zodat ik het u kan overbrengen.

’t is maar dat ge’t weet è.

een mens, vertelde Haruske mij vandaag, heeft enerzijds noden en anderzijds behoeftes en gebreken, samen zijn gemis.
een mens heeft ook een wens. maar de meeste mensen slaan noden en gebreken hopeloos door elkaar en denken dat hun wens samenvalt met het puberaal gepruttel van hun behoeftes en besoignes. laat ons daar wat klaarheid in brengen. (ge ziet mij al driftig zitten kribbelen in mijn hoekske è)

behoeftes en gebreken, het gemis dat wij voelen, betreft dingen die we niet echt nodig hebben, maar die we wel graag zouden hebben. wanneer ons die dingen ontzegd zijn, voelen wij een gemis, maar we kunnen best nog, zij het met tegenzin, functioneren. noden zijn ook gebreken, maar indien wij langere tijd dergelijke gebreken ondervinden, redden we het niet meer: ons systeem crasht, we worden ziek of dusdanig ongelukkig dat het echt niet meer verder kan. wat vaak het geval is, is dat mensen zodanig begeesterd worden door hun heel erg secundaire behoeftes en besoignes dat ze daarvan denken dat het echte noden zijn. consumptieverslaving en andere gedragsstoornissen zorgen ervoor dat wij denken enorm veel nodig te hebben en zolang dat waanbeeld in stand blijft is er geen beginnen aan om tot een echte wens te komen.

Harusmuze #27, de invoer van vandaag, zegt ons dan ook: ‘gevangen in een web van noden, kunnen zinnen nooit een echte wens verwoorden’. daaruit kunnen we concluderen dat de mens voldoende vrij moet zijn van zijn noden vooraleer men te weten kan komen wat nu eigenlijk onze wens is.

om ons te bevrijden van onze noden moeten we die eerst afdoende scheiden van onze behoeftes en gebreken, die meestal slechts verwennerijen betreffen, luxe waarvan een overdaad ons eerder ongelukkig zal maken dan gelukkig. wat hebben wij echt nodig?
pas als we deze vraag voor ons zelf hebben kunnen beantwoorden kunnen we overgaan tot het formuleren van een wens, want anders zijn we slechts gedreven door de noodzaak die we ondergaan (honger, dorst, kou, emotionele deprivatie, lichamelijk of mentaal lijden aan toegebrachte verwondingen, verslaving: alles ongeveer wat door de mensenrechten en de ziekenkas gedekt zou moeten zijn, maar het verre van overal ter wereld is). met de rest van uw gebreken en behoeftes stuurt de Harusmuze u dus onverwijld terug naar uw potje: ‘ga daar maar ewa zitten blijten en persen’.

(ja ’t is geen simpel ze, had ik dat al niet gezegd?) als we op die manier merken dat we vrij zijn van echte noden en ons ook hebben weten te bevrijden van onze ingebeelden noden die in feite slechts behoeftes en secundaire afhankelijkheden zijn, dan zijn we pas rijp om onze wens voor onszelf te formuleren en die ook effectief te gaan betrachten.
aja, als iedereen een wens mag hebben moet ge die ook mogen betrachten, anders zou er iemand vals spelen è, de boel bedonderen.(dat laatste had ik gezegd, maar toen zei ze ‘doet ’s zo onnozel niet, snotneus,dit is hier wel serieus è’. bon.)

de menselijke vrijheid, waar wij recht op hebben bestaat erin dus, om de vrijheid te krijgen die wens voor onszelf te zoeken en te willen ontdekken en die verder dan te betrachten, en dat alles vrij van urgente (en ingebeelde) noden. wij krijgen dat recht als wij voldoen aan de plicht om er eerst voor te zorgen dat iedereen binnen ons bereik in de mate van onze mogelijkheden vrij is van urgente (en ingebeelde) noden.

wel euh, ik opperde wel degelijk, dat euh mevrouw de edelachtbare Harusmuze euh de meeste mensen dat misschien nogal streng gaan vinden aangezien gij op congè gaan en ewa rondhossen en plezier maken niet zodanig ziet als noden (ik wou nog veel meer inbrengen daartegen maar ja, tja…)

“’t is dat of ’t wordt niks”, zei ze dan. “allez, kuist uw dt-fouten maar op weer”

euh?

“welja: ofwel slagen jullie daarin, om in die zin bij te sturen, of het wordt niks, het loopt af en vrij snel wel, dat het hier binnen 50000 jaar opnieuw kunnen beginnen, de planeet houdt het nog wel voor ne keer of twintig.”

ah bon.

joa sè.

allez vooruit.

(gaat d’r iemand mee naar de cinema, ‘k krijg daar ineens goesting in?)

scève

Voulant je veulx, que mon si hault vouloir
De son bas vol s’estende a la vollée,
Ou ce mien vueil ne peult en rien valoir,
Ne la pensée, ainsi comme avolée,
Craingnant qu’en fin Fortune l’esvolée
Avec Amour pareillement volage
Vueillent voler le sens, & le fol aage,
Qui s’envolantz avec ma destinée,
Ne soubstrairont l’espoir, qui me soulage
Ma volenté sainctement obstinée.


Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.