LAIS LVII

Het is een kloof, het is een scheur, een barst
die verder ijlt door al de dingen heen,
ravijn die vurig vlakten splijt en karst
in rots en bergen achterlaat, niet één
der duurzaamheden spaart. En ook obsceen,
gebeurtenis die men vergeten wil,
een vloek, nog erger dan een pestbacil.
Is dit de exit naar de eeuwigheid?
Er volgt een siddering, haar tong wordt kil:
er gaat een breuk van echtheid door de tijd.

invoertekst (2011)

dv 2019 – asemische lezing van LAIS LVII – A6

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.