LAIS 61

Moe rilt de wilg, en stort zijn blad’ren neer.
Zijn takken wijzen naar beneden, grond
waarop een oordeel wordt gevormd, verkeer
van leesbaarheid met kale ondergrond.
Het leven heeft zich aan de dood verwond
en trekt zich af van wat gaat sterven:
’t Ideaal dat alles wil bederven
stilstand wil, dingen die alleen bestaan
opdat wij zouden  iets daarvan verwerven,
een Zijn dat het dan ons heeft aangedaan.

invoertekst (2011)

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.