LAIS LXIV

Achter pakken takken scherp als dolken
verbergt de zon zijn droevige stralen
en de wind waait tot krabbels de wolken.
Komt de taal het licht uit sterren halen,
leest wat gebeurt zich zo tot verhalen?
Staat er daartoe zulk een hechte code
rondom ons met wetten en verboden?
Worden wij ook weg- en afgeschreven?
Onleesbaar blijft het leven. De goden
noch de vrouwen zijn bij ons gebleven.

invoertekst (2011)

dv 2019 -asemische lezing van LAIS LXIV

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.