LAIS LXVIII

Het wil het wel vertellen maar men luistert niet.
Heeft men de dag gezien, het rot ervan geproefd?
Het zwart is een wonen (zij is er niet)
en het zei toch al dat het daar niet hoeft
(er is het niets dat het niet hebben kan)?
Het borstelt heur haar, geweldloos gebaar,
het maakt de hemel klaar, zij is daar.
Zelf komt het er niet, het is haar terrein,
er is voldoende gebrek aan elkaar.
Het geeft zich op als het dat niet wil zijn.

invoertekst (2011)

dv 2019 – asemische lezing van LAIS LXVII

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.