LAIS LXVII


Het schrijft haar toe dat zij de dag dag maakt
de nacht nacht, en het het, en zij doet dat
zomaar alsof het niets was. Maar het kraakt
in het wit van het licht. Is er iets dat
er uit wil? Maar wat dan en hoe kan dat?
Droom na droom breekt het de schoonheid open,
laat het echte er zwijgend uitlopen,
zoekt het antwoord dat het nooit krijgen kan,
wil waarheid waarop het niet mag hopen:
geen mond is er die haar nog lezen kan.

invoertekst (2011)

dv 2019 – asemische lezeing van LAIS LXVII
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.