LAIS LXXIII


Wij dwalen rond, in het zwart, daar schuilen wij:
nare schaduwen, van gevoel ontdaan.
De tijd viel stil en zonder eind zijn wij
erger dan dood, een wreed, zinloos bestaan,
nergens vandaan, nergens nog heen te gaan.
  Van het al is slechts verdriet gebleven
maar het sterven is ons niet gegeven.
Dolend verplaatsen wij tonen in wind,
lucht is damp, ons geheel om het even.
Ouder dan god zijn wij, bang als een kind.

invoertekst (2011)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.