LAIS LXXVII

Het droeve donker van Vissenaken
is donker en droeviger dan elders.
Het reist op een glimworm, lampen haken
het in de lucht in, daar zweemt nog iets helders:
een sterrensliert, het spel van de kinders
in ’t zwart van ramen weerspiegeld als licht,
verleden gebaar met toekomst in zicht.
Maar ’t droeve donker zuigt het aan en boert
zijn walmen duister als verbod en plicht
en iedereen gaapt, geen één die zich roert.

invoertekst (2012)

dv 2019 – asemische lezing van LAIS LXXVII

2 gedachtes over “LAIS LXXVII

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.