LAIS CCCCLIX


Uit ravijnen klinken haar gezangen
uit de diepte breekt de ruimte open
schichtig licht houdt haar gelaat gevangen,
maar daar komt toch ’t wonder uitgekropen.
Zo gebeurt wat het niet durfde hopen:
de tijd keert in haar ogen toekomst om
zij maakt van het verleden optelsom
en niets dat zij niet wil, gebeurt er nog.
Haar gratie wist de treurnis als een gom
en het verdwijnt want ik ben het dan toch.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.