LAIS LXXX


In Onterecht woont het, en Nergens gaat
het ’s zondags heen: die ene dag van licht
nummert de weken duisternis, is maat,
gradatie van het stijgende inzicht
dat het ontbonden wordt, dat zonder zicht
op toekomst, bij ontstentenis van hoop
ter dood vernauwt de nare levensloop.
  Maar als op maandag weer haar beeltenis
de schermen schroeit, dan wordt weer wanhoop hoop,
’t Niets weer Al dat in haar besloten is.

invoertekst (2012)

dv 2019 – Asemische Lezing van LAIS LXXX

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.