Harusmuze #460


22B9

460 – de gave geniet pas van het geven in de overgave

hexagram 34大壯 (dà zhuàng) –  “Stimulerend Groot”

invoer

commentaar

elke ‘gave’, elke emissie, elk proces dat (energie) geeft is een streven naar overvloed, een mededeling van het exces.
elke beperking, reductie daarvan tot het eng-menselijke, de ‘ren’ of het ‘ego’, (het zelf als Ding, die fictie van ‘er te zijn’ die wij denken te kunnen bezitten) is een ontkenning van de gave, een misbruik van het vertrouwen dat de gave in haar overgave ten toon spreidt.
wat wij ervaren als genot is slechts een zwakke recursie van het genot dat de Gave van het Gebeuren vindt in zichzelf in het geven dat gebeurt.

hoezeer verleidelijk het ook is om de Gave te vereenzelvigen met wat men in welk opzicht dan ook ‘liefde’ noemt, dat soort identificatie is reeds een miskenning van de Gave die nooit geheel omsloten, benoemd, geduid kan of mag* worden.
de menselijke liefde heeft een subject (de liefhebbende), een voorwerp of object (de geliefde) en een creatieve intentionaliteit die een recursieve productie insluit (het verlangen.

de Gave heeft niet van dat alles nodig, zij gebeurt gewoon.

*’mag’ in de zin van ‘straffeloos kunnen’: er is uiteraard geen bestraffende controlepost ergens die misbruik van de Gave gaat beoordelen, veroordelen en bestraffen, dat is een kinderlijk-teleologische of ideologisch gekleurde hineininterpretatie van een volslagen ‘onverschillig’ proces: er gebeurt geen ‘goed’ of ‘kwaad’ buiten de humane ficties/constructies daarvan, die ethische waarden zijn derivaten van het fictieve Zijn, arrestaties van gefnuikte of zegevierende intentionaliteiten.

maar als men zich ‘schuldig’ maakt aan dergelijke reductie laat men de humane Nijd toe de gebeurende Gave in te perken, te beknotten, te reduceren tot het bruikbare.

al het bruikbare is immers slechts bruikbaar als katalysator van het Rot. elke aanname van de Gave als gift van het bruikbare vergiftigd de Gave, verontreinigt haar met destructieve nijd.

wil men de Gave gaaf houden dan zal men de Gave ondergaan in een algehele deelname aan het geven, in de overgave. al het humane, het bruikbare, het nuttige, het benoembare wordt surplus, exces, overtollig.

men kan de Gave enkel ontvangen door haar (een) weg te geven. in deze tijden van tumult is de enige weg voor de Gave die van de Vrije Lyriek, het Pad van de Wenende Nacht.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.