LAIS XCIII

Van de ondoordringbaarheid van het zijn,
het artefact dat u als echt aanschouwt
terwijl het nergens is, en van de pijn,
van het gemis waarrond het muren bouwt,
van de brandende hand die het vertrouwt;
van het verdwijnen van de stalen as
waar alles is, en blijft, dat nooit er was;
van de plek waar niemand het raken kan,
waar niemand het ziet als was het van glas,
en van wat u las: daar was het oorzaak van.

invoertekst (2012)

dv 2019 – asemische lezing van LAIS XCIII

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.