Harusmuze #475


22B79

475 – als het stilvalt moet je wachten tot het stilvalt

hexagram 56  (lǚ) – “Vertoeven”

invoer

Harusmuze #178 – liefde zoekt naar blinde liefde

commentaar

als het stilvalt gebeurt het stilvallen, dan is er nog niets stilgevallen wat het ook is dat er aan het stilvallen was.

zegt ze. maar ff iets anders, een experimentje, een gedachtenexperiment, doet ge mee? jeuh!

in onze opstelling hebben we iets dat stroom krijgt en op een bepaalde moment zet er iemand de stroom af en dat heeft zoveel gevolgen dat we absoluut zeker en 100% exact moeten weten wanneer juist de stroom is uitgevallen. de vraag is dus naar de absolute datering van die gebeurtenis.

nu zijn er twee mogelijkheden: ofwel is de tijd een continuum en is er dus geen absolute datering mogelijk, want ge kunt die dan altijd exacter maken, meer cijferkens na de komma, ofwel is er wel een exacte datering mogelijk namelijk als de tijd discreet is. (ik weet niet hoe dat zit juist, ik vind het ook niet direct of daar absoluut uitsluitsel en algehele consensus over is, maar ik meen begrepen te hebben dat de meerderheid van de wetenschappers naar het discrete kamp neigt )

stel dat de tijd discreet is, dat er dus een minimaal tijdsverloop is waarna er geen kleiner tijdsverloop meer denkbaar is, en ook niet mogelijk. een Planck-constante maar dan temporeel gedacht (jaja, sèg, mag ik: ik weet daar allemaal te weinig van, maar ik wil er toch over nadenken, het is plezant. begot!).
in dat geval zou je denken dat een einde absoluut is, en dus geheel kwantitatief te duiden, exact meetbaar. het ogenblik waarop de transitie van ‘er is stroom’ naar ‘er is geen stroom’ gemaakt wordt is dus in dat geval een exact moment dat geregistreerd kan worden.

dan heb je toch iets, zou je denken. dan heb je een vast moment, een eikpunt, een timestamp, zoals die b.v. in de programmatuur gehanteerd wordt waarbij klokslag middernacht 1 januari 1970 de computertijd is beginnen lopen en het aantal milliseconden dat je moet terug tellen is dan het getal voor ‘nu’. men noemt dat de UTC-tijd en je vindt dat getal voor ‘nu’ o.m. hier: https://currentmillis.com/

laat ons dus stellen dat de stroom is uitgevallen op het moment 1570825448104 dat overeenstemt met vrijdag 11 oktober 2019 om 20u24 , maar we hebben daarvan ook alles gemeten tot aan onze hypothetische discrete tijd, dus daar staat nog een komma achter met ontieglijk veel cijferkens, aja want die h-bar van Planck is 6,626 070 15 × 10−34 (sinds 20 mei van dit jaar, 2019, is dat uitgeroepen tot de exacte waarde, daarvoor was het altijd give-or-take 0,000 000 081 maar nu moet dat ineens niet meer, aja wij zijn wel modern hier è seg. ik vind 0,000 000 081 anders wel gigantisch véél in een context van 10−34 , maar bon, wie ben ik è)

exacter dan dat de tijd bepalen dan tot die precisie zou dus ook al geen ‘zin’ meer hebben want dat is nu eenmaal de ‘bestaansgrens’ als ge het hebt over hoe klein iets kan ‘zijn’. sinds 20 mei 2019 is alles wat kleiner is dan dat verbannen uit het Zijn der Dingen.

(ge voelt mij al komen è, wacht maar ’t wordt schoon!)

soit, kee, goed, maar nu: laat ons nu veronderstellen dat de tijd ‘eeuwig’ verder loopt, en dat, godbeware, wij menskens het al die tijd blijven uitzingen, inclusief dus onze computertijd. ja, kweetet dat is totaal ongeloofwaardig maar ’t is een gedachtenexperiment è, Einstein kwam ook met absurditeiten aanzetten dan, soms. toch. ewa.

als de tijd eeuwig is en blijft doorlopen komt ge op een bepaald moment uit op een situatie waarbij het berekenen, of zelfs maar aanduiden van het exacte moment waarop de stroom uitviel in ons experiment zoveel tijd in beslag gaat nemen dat het niet meer voorstelbaar wordt (de cijferkens voor de komma van onze UTC-tijd zijn teveel geworden om op te noemen, zelfs voor de strafste computer, want zelfs de strafste computer moet ge opzetten eerst vooraleer die kan beginnen tellen en op het moment dat ge die opzet moet ge al een verschil incalculeren tussen het startmoment van de telling en de uitkomst van de telling, maar dat verschil is ondertussen ook al net iets minder dan eeuwig geworden.

bloeb. PEUT. wég ‘exact’ moment.
het bestaat misschien nog wel, maar het is onbepaald, het heeft logische noodzakelijkheid (necessity) maar het is a futuriori onbepaald.

bon, ge zult zeggen, “ja en dan, misschien is de tijd helemaal niet ‘eeuwig’ è en het doet er toch helemaal niet toe of dat exact moment nu ooit ’s onberekenbaar en onbepaald wordt”

joa. ik ben het dan helemaal eens met u. ik heb daar geen probleem mee.
het gedachtenexperiment ging er wel van uit dat het exacte moment en de bepaaldheid daarvan een zaak van leven of dood was, maar bon, zelfs dan: voor mij is het Zijn een fictie, dus ik heb het niet nodig dat als er ‘iets’ exact is, nu, op dit moment, dat het dan altijd en voor eeuwig en in elke mogelijke wereld zo ‘is’. ik fluit van panta rei en pak mijn biezen.

maar iedereen die wel in de existentie van het Zijn gelooft die heeft wel ewa werk, peinsk.
want als het benoemen van het identieke zèlf een onmogelijkheid wordt, waar blijft ge dan met de noodzakelijkheid van het zijn van die identiteit? è?

hihi.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.