LAIS CVI


Gehaat is het, verdreven naar de grens:
men wil het weg, en vindt daarbij gehoor
langs beide zijden, want iedere mens
sluit aan bij hen, spreekt monotoon in koor.
Eens dit, nu dat, ’t geheel verbrijzeld spoor
van alles wat men wist, werd enkel dat
de waarheid slechts het naakte leven had.
“Beslist is het, laat ons ’t nu vergeten!”
Het trekt een pad van rot doorheen de stad:
haten zàl men het vreemde geweten.

invoertekst (2012)

dv2019 – asemische lezing van LAIS CVI

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.