LAIS CX


Vermoeid is het, de ogen parelen
droef in ’t donkere, drijvende zoeken
op gedachten die neerwaarts warrelen,
naar been in ’t woelen,  huid onder doeken:
het vindt er niets. Het wil tieren, vloeken.
  Vaal valt het licht erop van de schermen,
de wereld is een veelheid van zwermen,
er is angst, het woord is dode letter,
hier ligt er iemand eenzaam te kermen,
daar zinkt alles weg in slijm en etter.

invoertekst (2012)

dv 2019 – asemische lezing van LAIS CX

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.