LAIS CXIII


Verfoeid is het, men duldt het bij gebrek
aan tijd. Het netwerk is een circustent:
oogjes en hartjes flikkeren als gek
de spanning stijgt, weldra komt het cement,
dan kan de vorm gegoten in de vent.
  Het spookt in de stad, er liggen flarden
te rotten waar de stem verhardde
tot gestalte, vet slijk waarin het pook
is, het stijve lijk der dode barden.
Zo roert het nog de wereld aan de kook.

invoertekst (2012)

dv 2019 – asemische lezing van LAIS CXIII

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.