Harusmuze #484

22B133

484 – het kwaad gebeurt tijdens het oordeel

hexagram 1 (qián)“Kracht”

invoer

Harusmuze #188: de aard van het gebeuren gebeurt

commentaar

er zijn koeweiden, speeltuinen en autostrades volgeschreven over de ware aard van het kwaad en of dat wel bestaat enzo, maar de Gignomenologie houdt het hier liefst simpel: het is ontegensprekelijk zo dat er allerlei prul gebeurt dat we liever niet zouden zien gebeuren maar het poneren van ‘het kwaad’ of het benoemen van iemand als ‘kwaadaardig’ is in de stelling zelf, in de benoeming een kwaadaardig gebeuren.

het ‘Kwaad’ is wellicht een van de ‘meesterwerken’ van het Zijn, het Zijn heeft het Kwaad zo briljant in de wereld gebracht dat het Zijn zelf er een glans van Noodzakelijkheid door heeft verworven. het Zijn moet zijn omdat het Kwaad er toch is.

met het Goede, zeker het Goede uit de Platoonse grotshit, is het uiteraard idem dito. mensen toch, vrienden, kinders: we hebben dat niet vandoen è! ’t is zo al erg genoeg!

Kierkegaards beschouwingen over de Erfzonde in ‘Het Begrip Angst’ kunnen hier van nut zijn als referentie, al was het maar om het soort redenering ’s vanuit minder dichterlijke bron te horen – hoewel: het proza van K. bevat hoogst sublieme lyrische passages, dus dat klopt niet echt. soit: ‘van een ander’ dan gewoon.

elke benaming van iets of iemand als ‘kwaad’ is een vervloeking en brengt daardoor het kwaad in de wereld door middel van de taal. de wijze zal daarom vertrouwen op zijn intuïtie van het nakende dilemma, het afgedwongen oordeel dat er zit aan te komen en in afschuw de blik afwenden, dan wel dwars doorheen de eisende vraag tot veroordeling als kwaad het gebeuren te bestaren en tot bedaren pogen te brengen zonder ‘het kwaad kwaad te laten zijn’ door het als dusdanig te benoemen.

dilemma’s moet ge voor zijn è, dilemma’s gebeuren als patstellingen, ge moogt het niet zover laten komen.als er zich een dilemma aandient zoals het Kwaad dat wil benoemd worden als Kwaad dan moet ge een uitweg verzinnen voordat ge alleen maar dat pad op kunt gaan. dilemma’s zijn denkfouten, slechte gewoontes, een vorm van vadsigheid eigenlijk.

om een ietwat extreem voorbeeld te geven: een kwaadaardig gezwel onderscheid zich om louter medische redenen van een goedaardig gezwel, maar alles wat er gebeurt dat de dood van een persoon kan veroorzaken, bv ‘kanker’ als ‘kwaad’ benoemen veroordeelt de persoon zelf omdat het dan het ‘kwade heeft’ en het enig mogelijke ‘goede’, de onsterfelijkheid, nooit kan bereiken. kanker is kak, maar kak gebeurt nu eenmaal, elke poging om die ziekte of een andere ziekte te demoniseren is een volstrekt nodeloos versterken van de ‘schuldenlast’ van de zieken, want wie het ‘kwade heeft’, heeft niet het goede (gedaan).

hetzelfde geldt overigens voor de al te vaak gepersonaliseerde ‘dood’, een der meest meelijwekkende manieren om met de onvoorspelbaarheid van de spatio-temporele coördinaten van het onvermijdelijke overlijden om te gaan.
als je een vijand nodig hebt, gaat dan ewa lekker ouderwets fallisch-concurrentieel sporten ofzo è. zweet het uit!

of wacht op uw slechter ik è, dat komt vanzelf wel, nu ge weer zit tegen te pruttelen dat ge toch zo ne goeie zijt…roept er op: “slechter ik! slechter ik!”

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.