LAIS CXVI

Dit naakte raakt: rein bestaan, diep verval
is het van haar, een droge waterval.
En wat, met wie, en hier, waarom die val?
In de gedachten rot het echte al:
stoffige tongen verslikken al gal,
verbeten weeklagen, pap zonder mal,
grillige waan, gelal van niemandal.
Gewijde berg was het, zij een lief dal,
de som altijd onmogelijk getal:
LAIS, heet ijs waarin het branden zal.

inputtekst (2012)

dv 2019 – asemische lezing van LAIS CXVI

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.