LAIS CXXXIV


Het is een droom voor elkeen, continu.
Het is het woord waarmee het moet en kan.
Het is aloud en een virus van nu
het woedt en woelt in het woeden daarvan.
Geef toe: wie doet het niet als het maar kan?
Het streelt uw huid, schouders waar het van houdt.
U niet? o maar kijk het vermant. Vervrouwt?
U wilt het weg? Er is niets dat nog telt.
Het is verval maar dan traag als gebouw:
in u heeft het zich al lang thuis verteld.

invoertekst (2012)

dv 2019 – asemische lezing van LAIS CXXXIV – A6

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.