LAIS CXXXVI

Het hield haar adem in zijn adem vast:
daarin kronkelde dan leesbaar zijn lot.
Het schreef haar naam in het stof op een kast.
Het had haar liefde lief tot op het bot,
Het haatte heur haat als eigen genot.
  Al de dagen herhaalden de vragen,
al de nachten herhaalden de dagen,
en de dag wou haar nacht, de nacht haar dag
om elkaar met elkaar te behagen.
  Niets is het slot, het niets dat het vermag.

invoertekst (2012)

dv 2019 – asemische lezing van LAIS CXXXVI

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.