LAIS CXLIV

Het heeft in handen nu: totaliteit,
in de spieren is er niets dat nijpt,
en in de geest verbaast verscheidenheid,
hoe het splijt en dan zichzelf begrijpt
want het is het schone in zichzelf dat rijpt,
en nu het niets zich hier als niets belijdt,
wordt het een woord dat grenzen overschrijdt.
  En alles is geheel zoals het wil,
het stille hier, de datum van de spijt,
gestolde beelden, kruimels van haar schil.

invoertekst (2012)

dv 2019 – asemische lezing van LAIS CXLIV

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.