LAIS CXLVII

Het had vandaag iets kalms in zich, gewicht,
zwaarte waarbij het toch heel vrij bewoog.
De hemel nam het in zich op, gaf zicht
op het blauw, wat grauwe dreiging heel hoog
en daar dan schittering, de zon die boog
en in de diepte van het duister kroop:
de weg naar nooit kent steevast dit verloop.
  Het had een rust in zich die daverde
van zekerheid, een doorbraak nà de hoop:
teêr zilver rond het git van somberte.

invoertekst (2012)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.