LAIS CLXIV

Triomferend windt het zich in slierten
af om haar, die gedurig met het vuur
de nachten splijt en het ongedierte
nijd en spijt en van eenzaamheid het uur
met haar aanwezigheid verdrijft, elk zuur
verzoet, ’t gemoed van bitterheid ontdoet
en kolkt als lust en leven in zijn bloed.
Het daalt in zwermen sintels gloeiend neer
het lost zich lavend’ in haar op, voorgoed
bevrijdt van plaats en tijd, het sterft niet meer.

invoertekst (2012)

dv 2019 – asemische lezing van LAIS CLXIV

Een gedachte over “LAIS CLXIV

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.