LAIS CLXV

Bevrijd klimt het de berg op en het is:
woud van donkergroene panterogen,
pad langsheen ravijnen, waar dieper is
geblakerde ravage, het hoge
ijs voorbij de grens waar ijskoud droge
wind het nog steeds van haar weerhouden wilt.
  Maar het ontkent te beven: dat het rilt
komt doordat het wil zichzelf belonen:
van hoogte, diepte is het wat verschilt,
  vallei is zij,  glans van ’t eeuwig schone.

invoertekst (2012)

dv – asemische lezing van LAIS CLXV

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.