gelaat

verwoed jouw armen reiken, raken
net niet wat je ziet

waar warmte wil haar bron omarmen;
waar vreugde in de schalen klatert;
waar lijven lijven tot muziek aanwrijven.

bosbruin is jouw ongeduld en donker,
en jouw kruin de taaiste diadeem van zonnebrand.

teder uit het duister wordt jouw woord geboren:
lichtval op een tra, beminnelijke ree.

zang ontstaat waar jouw gelaat
de lucht met liefde heeft geraakt.

dv 2019 – potlood-crayon -A5

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.