LAIS CLXXV

Haar adem voelt het en haar nabijheid al
terwijl het niets is en tot hier beperkt.
Haar handen zijn het reeds bekend als mal
voor ongevormde liefde die het merkt:
het voelt zichzelf door haar daarin gesterkt.
Het wil haar lijf dat in zijn handen trilt,
het wil haar ziel die ziel in ziel verspilt,
het wil haar nederig als heer beminnen.
Zij is wat elke dichter schrijft en wilt:
antwoord op de vraag in al zijn zinnen.

invoertekst (2013)

dv 2019 – asemische lezing van LAIS CLXXVII

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.