LAIS CLXXIX

Er is teveel.  Het schakelt alles uit:
het doet het licht uit want dat licht is niet
haar zon die in zich brandt, de weerschijn stuit
op nare wanklank ook, dat hoort zo niet.
Het hoort haar stem die het in het gebiedt
onaantastbaar het te blijven, kraakt
zijn erecode en zijn zwijgen eist, maakt
een einde aan ’t bezweren van de haat.
Het wordt sneeuwwit, het teken dat het haakt
is blad of tak of rag van zilverdraad.

invoertekst (2013)

dv 2019 – asemische lezing van LAIS CLXXIX

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.