LAIS CLXXXIV

voor n.l.

Oud, getaand daar ’t vele lusiteren
met in hun splitsen steeds de scheve klok
die schaarslagen lang de tijd wil weren
uit hun schuiloord in ’t dorpse dichtershok,
en elk geruis van pijn verguist tot tok,
verstaan al lang de dichter en zijn vrouw
elkander zonder eed of woord van trouw:
Het Niets is lang verbouwd tot Kathedraal,
de variaties op ‘ik hou van jou’
daarbuiten zingt voor hen de wielewaal.

invoertekst (2013)

dv 2019 – asemische lezing van LAIS CLXXXIV

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.