LAIS CLXXXIX

Het is erg donker dus het stoot wat om.
Glasbreuk bewijst de naaktheid van voeten.
Het wordt wakker en het weet niet waarom:
vergat het iets nog dat zij u moeten?
Was ’t niet genoeg?  Moeten zij nog boeten?
U heeft het laatst nog de keel gewrongen
U was hen in dromen ingedrongen
en eiste liefde op die u niet kent.
Zij beefden in angst, maar toch zij zongen:
“wij,  het schone, blijft U onbekend!” .

invoertekst (2013)

dv 2020 – asemische lezing van LAIS CLXXXIX