LAIS CXCVIII

“Dit lied”, zingt het, “is helder en robuust.
Jij kan er zalig niets in zijn en vrij
van al het zware dat er op jou rust.
Aurora’s luister, hoe jij daagt in mij
straalgeruis, onaantastbaar licht in mij:
ik spreek nu elke letter van jou uit
en overal jouw schitteren breekt uit.
De nevels slierten rode rond jouw licht
de aarde node braakt het zwarte uit
en ik word het, verdwijn in jouw gedicht.”

invoertekst (2013)