LAIS CCI

voor n.l.

In de gedeelde warmte van de hand,
in de verblinding van de tederheid,
in ’t paradijs waar het is aanbeland,
verdwijnt het in de schaduw van de tijd:
het kan zichzelf nog zien, de eeuwigheid
waarin het zich tot u en haar bekent.
Het heeft wat zij daar waren nu erkend:
een weg naar hier, de code voor haar lach.
  En dat het afwezig is, is haar bekend,
want het vergaat in wat het strelen mag.

invoertekst (2013)

dv 2020 – asemische lezing van LAIS CCI