LAIS CCXV

Met zicht op oneindig wordt de ander
een zelf dat zich in de ander herkent.
  Bij het ruisen van stilte belandt er
pracht in de ruimte die iedereen kent:
zodanig zijn wij elkaar al gewend.
  Er is het Niets dat ons van plicht ontheft.
Er is het Al waarvan ieder beseft
dat niets ervan echt ons is gegeven.
  Er is het Er waar de dood het besterft
want de kus geeft ons kans op een leven.

invoertekst (2013)

as LAISCCXV dv 2020