LAIS CCXVII

Er is iets in het geweten dat niet
geweten is. Zo kent het niet de grond
waarom het zich bij deernis achterliet.
Maar waarheid is een al te makke hond,
met wilde dieren loopt men liever rond.
Het weet zich met de lezers aangedaan
zonder hen was Het niets, niet eens bestaan.
Maar ’t vraagt hen het echte, haar naakte huid,
en zie: het woord, zijn wil wordt wet. Welaan:
Het maakt in haar van goden het geluid.

invoertekst (2013)

AS van LAIS CCXVII - 2020 - A6