het moment (2)

de toekomst wordt een dagverblijf met accommodatie voor het heden. overnachten kan voorlopig niet, lust kan best zonder dromen. de vrije wil was ooit een waterlelie, want water wil altijd wellen in de bloei die het wou.

maar de bomen kuchen snoepen lachen en wuiven: niets zal hen ontgaan. hun wortels ontaarden in woorden en jonge takken willen in hun stammen bladeren.

taal besmet de materie : elke vogel wordt zijn melodie, een zin. de hemel gaat van wolken dromen, de aarde kreunt en wil nog eens, de zee kolkt over tot in haar oesters. het stormt. alleen de zon is. razende.

het heft haar jurkje op, ontdoet haar van kousen.
“kom”, zegt het ” leg de zwaarte neer, dit is nu, en hier: de wereld is niet meer.”

invoertekst (2015)

NKdeE 2020 – potlood en wasco, A5

over ‘HET MOMENT

deze tekst is uitvoer van het programma ‘HET MOMENT‘.

‘HET MOMENT’ vervolgt ‘LAIS’, een dizain-programma met de Délie van Maurice Scève als voorname invoer, met haar prequel ‘HET’.
samen vormt het drieluik van programma’s een lyrische fictionaliseringscluster, een literair verwordingsproces met een dunne semi-autobiografische verhaallijn en uitgewerkt met virale tekstuele en grafische invoer. een proces dat zichzelf ook recursief gaat herprogrammeren. de auteur is hierbij louter katalysator van de zelfontbranding, asse bij het klare klontje suiker.

de auteursfunctie staat een systematische ver-het-ting van het ‘ik’, van het zelf toe als literaire functie binnen het schrijfproces: het ik wordt een het middels herhaalde doodsbewegingen, afstervingen, verzwijgingen, volgehouden leugens en autodestructieve verheerlijkingen van een onbereikbare geliefde, de fictie van een ander. want elk zijn van het ik verhindert dat het kan gebeuren.

deze weg naar het het-moment, de verwording tot een onzijdige agens wordt ook ideologisch onderschreven vanuit de Neo-Kathedraalse dogmatiek als enig mogelijke sanering van de fallocentrische ‘traditie’ van de literatuur.
de literatuur kan enkel voortbestaan als permanente zelf-moord, transgressie van de ik-cultuur, de opengesperde en gespalkte vreetmuil van het zwarte beest van de consumptiemaatschappij.

de literatuur wordt als non-literatuur de eindoplossing voor uw consumptiestress. deze gedroomde oplossing, evenwel, begint als een walgelijk efficiënte nachtmerrie.

de invoer van ‘HET MOMENT’-programma is een genummerde serie teksten getiteld ‘moment‘ van 2015-2016 die nu door de methodes van het Gedicht van de Dag-programma wordt herwerkt.